Druif

Chardonnay

Chardonnay is een witte druif uit Bourgogne. DNA-onderzoek dat in 1999 in het tijdschrift Science verscheen, toonde aan dat de druif ontstond uit een natuurlijke kruising van Pinot met Gouais blanc — een destijds wijdverspreide, weinig geprezen witte druif uit Noordoost-Frankrijk. Diezelfde ouderparen leverden nog een reeks andere Franse rassen op, waaronder Gamay en Aligoté. De internationale druivenregisters (VIVC) noteren die afstamming als bevestigd door merkeronderzoek.

Vandaag wordt Chardonnay zowat overal geteeld waar wijn gemaakt wordt, van Engeland tot Nieuw-Zeeland; met ongeveer 210.000 hectare staat hij bij de vijf meest aangeplante druiven ter wereld. In de Champagne is hij een van de drie hoofdrassen, en de basis van de blanc de blancs.

In het glas is Chardonnay opvallend volgzaam: de smaak volgt het klimaat en de kelder meer dan bij veel andere druiven. In koele streken gaat het richting groene appel, peer en pruim; in warmere richting citrus, perzik en meloen; in de warmste streken komen vijg en tropisch fruit naar voren. Het contrast tussen Chablis, waar men hout vaak vermijdt om de frisheid te bewaren, en de houtgerijpte stijlen uit de Nieuwe Wereld, is voor een groot deel een keuze van de wijnmaker.

Wie een Chardonnay met een romige, boterige toets en een tikje hazelnoot proeft, proeft meestal het gevolg van de malolactische gisting, waarbij het scherpe appelzuur omgezet wordt in het zachtere melkzuur.

Wijnclub Zottegem proefde 78 wijnen van Chardonnay uit 14 landen, tussen 2004 en 2026. Die wijnen kwamen het vaakst uit Frankrijk.