Argentinië

De wijnbouw kwam met de Spaanse kolonisatie. In 1556 werden stekken uit de Chileense Centrale Vallei naar Mendoza en San Juan gebracht, en een jaar later legden jezuïeten in Santiago del Estero de eerste wijngaard aan die voor de handel bedoeld was. Wat daarna het karakter van het land bepaalde, was niet zozeer de geschiedenis als wel de geografie: de wijngaarden liggen aan de oostkant van de Andes, in een halfwoestijn waar het nauwelijks regent. Water komt van smeltend sneeuw uit het gebergte, dat via een eeuwenoud stelsel van grachten en kanalen naar de percelen wordt geleid. De Zonda, een hete valwind die met stormkracht kan waaien, kan tijdens de bloei een aanzienlijk deel van de oogst kosten.

Hoogte is het tweede kenmerk. In Mendoza liggen de wijngaarden doorgaans tussen 600 en 1.100 meter; in het noordwesten, richting Salta, gaan ze veel hoger — Bodega Colomé heeft percelen tussen 2.250 en 3.000 meter, bij de hoogste ter wereld. Op die hoogte is de lucht ijler en de zon feller, terwijl de nachten koud blijven. Dat verschil tussen dag en nacht is de reden dat Argentijnse wijn tegelijk rijp fruit en frisheid kan tonen. In 1994 plantte Nicolás Catena Zapata Malbec op bijna 1.500 meter in Gualtallary, een keuze die vandaag school heeft gemaakt.

Malbec is een Franse druif uit het zuidwesten, rond Cahors, die in 1868 door de Franse agronoom Michel Pouget naar Argentinië werd gehaald in opdracht van gouverneur Domingo Faustino Sarmiento. Hij vond er zijn tweede thuis. Volgens het Instituto Nacional de Vitivinicultura (INV), de nationale toezichthouder, stond er eind 2025 46.890 hectare Malbec: 23,9 procent van de hele Argentijnse wijngaard en 42,6 procent van alle blauwe rassen. Zowat 85 procent daarvan staat in Mendoza, maar de druif komt intussen in achttien provincies voor. De totale wijngaardoppervlakte kromp wel: in zijn Anuario de Superficie 2024 noteert het INV 199.946 hectare verdeeld over 22.039 wijngaarden op 31 december 2024, bijna vijfduizend hectare minder dan een jaar eerder en voor het eerst in decennia onder de tweehonderdduizend; 71,4 procent daarvan ligt in Mendoza, en 92,2 procent van de oppervlakte staat met wijndruiven beplant. Naast Malbec zijn Bonarda — in werkelijkheid de Douce noire uit Savoie — en de witte Torrontés belangrijk; van die laatste bestaan drie verschillende rassen, en DNA-onderzoek wees uit dat Torrontés Riojano en Sanjuanino elk een kruising zijn van Criolla Chica met Muscat van Alexandrië.

Het benamingenstelsel is jong en soepel. Argentinië werkt vooral met geografische aanduidingen; de eerste echte gecontroleerde herkomstbenaming was Luján de Cuyo in Mendoza, in 1993. Wie een Argentijnse Malbec proeft, herkent meestal de inktdonkere kleur, de geur van viooltjes en een zachtere, vollere textuur dan de strengere, tanninerijkere versies uit Cahors.

Wijnclub Zottegem proefde 11 wijnen uit Argentinië van 11 wijnhuizen, tussen 2009 en 2025. Die wijnen kwamen uit Argentinië.