België

België ligt aan de noordrand van wat als wijnbouwgebied doorgaat, en dat verklaart zowat alles aan de Belgische wijn. De Romeinen brachten de wijnstok mee naar de Lage Landen, in de middeleeuwen hadden kloosters en kasteelheren hun eigen wijngaarden, en met het kouder wordende klimaat vanaf de zeventiende eeuw verdween de teelt zo goed als volledig. Pas in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw kwam ze terug — de Hagelandse wijngaarden op de zuidflanken van de heuvels rond Leuven, Aarschot en Diest waren daarbij de voorlopers.

Sindsdien groeit de sector snel. De FOD Economie telde voor het oogstjaar 2025 voor het eerst meer dan duizend hectare wijngaard: 1.040 hectare, tegenover 958 in 2024 en 891 in 2023. Er waren 350 geregistreerde wijnbouwers, en de productie kwam op 4,3 miljoen liter, een kwart meer dan het vorige recordjaar 2023. Vlaanderen en Wallonië liggen dicht bij elkaar qua oppervlakte — 551 tegenover 490 hectare — maar Wallonië haalde met 2,44 miljoen liter meer volume uit minder grond dan Vlaanderen met 1,83 miljoen. Wat deze cijfers vooral tonen, is hoe grillig het noorden is: in 2024 halveerden nachtvorst en aanhoudend slecht weer de oogst tot 1,2 miljoen liter.

Het koele klimaat stuurt ook de rassenkeuze. Chardonnay is veruit de belangrijkste druif, goed voor ongeveer dertig procent van de productie, gevolgd door de klassieke champagneblend van chardonnay met pinot meunier en pinot noir, en door pinot noir apart. Daarnaast wint een tweede groep terrein: de zogenaamde interspecifieke of PIWI-rassen — johanniter, souvignier gris, solaris — kruisingen die van nature beter bestand zijn tegen schimmelziekten, zodat er minder gespoten moet worden. Dat een groot deel van de aanplant naar mousserende wijn gaat, is geen toeval: weinig zon en veel zuur zijn precies wat een goede bubbel nodig heeft.

Het benamingenstelsel volgt de Europese regels, met beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen. Erkend zijn onder meer Hagelandse wijn (1997), Haspengouwse wijn (2000), Côtes de Sambre et Meuse (2004), Heuvellandse wijn (2005) en de grensoverschrijdende Maasvallei Limburg (2017), naast aparte benamingen voor mousserende kwaliteitswijn in Vlaanderen en Wallonië en twee ruimere landwijn-aanduidingen. Wie een erkenning wil, moet door een chemische analyse en een blinde keuring: minstens dertien op twintig.

Wijnclub Zottegem proefde 20 wijnen uit België van 17 wijnhuizen, tussen 2017 en 2026. Die wijnen kwamen uit België.