Blaufränkisch

Blaufränkisch is een blauwe druif uit Midden-Europa. VIVC noteert Slovenië als land van herkomst en telt honderdvijftien synoniemen — meer dan bij vrijwel elk ander ras, en een rechtstreeks gevolg van het feit dat hij in een half dozijn talen thuis is: Kékfrankos in Hongarije, Frankovka in Tsjechië en Kroatië, Modra Frankinja in Slovenië, Lemberger of Limberger in Duitsland en Zwitserland.

Zijn afstamming werd pas in 2016 rondgemaakt. Onderzoekers van het Julius Kühn-Institut identificeerden het zeldzame ras Blaue Zimmettraube als de ontbrekende schakel: Blaufränkisch komt voort uit Blaue Zimmettraube (de moeder, met vrouwelijke bloemen) en Weisser Heunisch, beter bekend als Gouais blanc. Dezelfde studie wees Blaue Zimmettraube ook aan als moeder van Blauer Portugieser, en plaatste de bakermat van beide rassen in Neder-Stiermarken — het gebied dat nu grotendeels in Slovenië ligt — en dus niet in Oostenrijk zelf.

Daarmee sneuvelde een oud misverstand. Vanwege uiterlijke gelijkenis en de Bulgaarse synoniem Gamé werd Blaufränkisch lang voor een kloon van Gamay gehouden. Ze zijn wel verwant, maar als halfbroers: beide hebben Gouais blanc als ouder. De naam zelf verwijst naar Franken; Lemberger en Limberger doken pas eind negentiende eeuw in de literatuur op, en de internationale ampelografische commissie in Colmar koos in 1875 Blaufränkisch als de officiële naam.

In Oostenrijk is hij het tweede blauwe ras van het land, met 3.340 hectare in 2008, geconcentreerd in Burgenland; in Hongarije, Duitsland (vooral Württemberg), Slowakije, Slovenië, Tsjechië en Kroatië staan er eveneens noemenswaardige aanplanten. In het glas geeft hij donkere kers en donkere bessen, een peperige kruidigheid, middelmatige tannine en vaak opvallend goede zuren. Duitse versies zijn doorgaans lichter en zachter van tannine dan de Oostenrijkse.

Wijnclub Zottegem proefde twee wijnen van Blaufränkisch uit twee landen, tussen 2025 en 2026. De druif staat elders ook bekend als Borgonja en Kékfrankos.