Xinomavro

Xinomavro is een blauwe druif uit Noord-Griekenland, en zijn naam is meteen een beschrijving: het Griekse xino betekent zuur, mavro betekent zwart. Dat slaat op de hoge zuurgraad en op de donkere bessen — al valt de kleur in het glas doorgaans lichter uit dan de schil doet vermoeden.

Hij wordt in centraal en noordelijk Griekenland geteeld en is de dragende druif van vier beschermde oorsprongsbenamingen: PDO Naoussa, PDO Amynteo, PDO Goumenissa en PDO Rapsani — in de ene als hoofdras, in de andere als partner in een assemblage.

Wat Xinomavro herkenbaar maakt is een geurbeeld dat je bij weinig andere druiven tegenkomt: naast rood fruit en bloemen komen tomaat, olijf, gedroogde pruim, tabak en noten naar voren. De kleur is helder rood, de tannine stevig en de structuur strak, met een levendig zuur eronder. Houtrijping voegt daar kruidige tonen aan toe. Wie op kleur afgaat, onderschat de wijn dus: de structuur zit in de tannine en het zuur, niet in de dichtheid van het glas.

Het is geen makkelijke druif. Het Griekse wijnorgaan Wines of Greece noemt hem ronduit veeleisend: hij vraagt de juiste bodem, nauwgezet werk in de wijngaard, lage opbrengsten en een gunstig klimaat om iets te worden. Wijnen komen meestal pas na minstens twee jaar hout- en flesrijping op de markt, en ze houden het daarna nog lang uit. Naast rode wijn levert hij ook rosé, mousserende en zoete versies.

Wijnclub Zottegem proefde twee wijnen van Xinomavro uit Griekenland, tussen 2024 en 2026. Die wijnen kwamen het vaakst uit Griekenland.