Magliocco

"Magliocco" is in Calabrië geen naam van één druif. Er gaan minstens twee genetisch verschillende blauwe rassen onder schuil: Magliocco Dolce, ook Arvino genoemd, en Magliocco Canino, ook Magliocco Ovale. Ze worden in de wijngaard en op etiketten al eeuwen door elkaar gehaald, en wie een fles met alleen "Magliocco" ziet, weet zonder verdere aanduiding niet welke van de twee erin zit.

De verwarring gaat verder. Beide rassen delen synoniemen met Gaglioppo, de bekendste rode druif van Calabrië en de basis van Cirò. DNA-onderzoek heeft intussen aangetoond dat Gaglioppo met geen van beide Magliocco's verwant is, ondanks die gedeelde namen en de sterke gelijkenis in de wijngaard. Het onderscheid is met het blote oog wél te maken in het glas: Magliocco geeft een veel diepere kleur dan het lichtere Gaglioppo.

Van Magliocco Dolce bestaat de eerste geschreven vermelding uit het einde van de vijftiende eeuw. Het is een laat rijpend ras met dikke schillen en dus veel tannine, en het muteert makkelijk, waardoor er over Calabrië verspreid heel wat afwijkende klonen circuleren. Bij de landbouwtelling van 2000 ging het om zo'n 249 hectare, vooral in de provincies Catanzaro, Cosenza en Crotone — al zijn die cijfers onzeker, precies omdat het ras traditioneel door elkaar met andere druiven werd geplant.

Magliocco Canino is de minder gedocumenteerde van de twee en wordt vooral als versnijdingsdruif gebruikt, geregeld samen met Gaglioppo. Wie de druif ernstig wil volgen, kijkt dus beter naar wat de producent zelf opgeeft dan naar de naam op het etiket.

Wijnclub Zottegem proefde twee wijnen van Magliocco uit Italië in 2023. Die wijnen kwamen het vaakst uit Italië.